Zły stan techniczny budynku SNG w Bratysławie skłonił dyrektor Katarínę Bajcurovą do podjęcia radykalnego kroku – z dniem 1 marca 2001 roku zdecydowała o zamknięciu przestrzeni wystawienniczych w przewieszeniu (tzw. pomoście) SNG. Niespójna realizacja projektu, instalacja zużytych technologii i zastosowanie materiałów niskiej jakości, a także problematyczna naprawa przeciekającego szklanego dachu przyczyniły się do tego, że po 24 latach obiekt przestał spełniać wymogi wystawiennicze. W ten sposób galeria musiała wyłączyć z użytku około 1800 m² swojej powierzchni ekspozycyjnej, przeznaczonej głównie na wystawy czasowe.
W wyniku tej decyzji galeria spotkała się z falą krytyki ze strony mieszkańców, głównego architekta miasta oraz części środowisk eksperckich. Odżyły porewolucyjne głosy domagające się wyburzenia pomostu, mimo że dawne budynki partyjne i rządowe w mieście z powodzeniem zyskały nowe funkcje bez tak drastycznych ingerencji architektonicznych.
Połączenie starego z nowym
Tzw. pomost (premostenie), czyli nowoczesne skrzydło galerii łączące nad ziemią dwa skrzydła Koszar Wodnych, budzi wśród słowackiej opinii publicznej pewne kontrowersje, jednak Kusá wierzy, że przywrócenie mu pełnej funkcjonalności spotka się z większą aprobatą.
Planując przebudowę i szczegóły późniejszego funkcjonowania obiektu, architekci czerpali inspirację z wiodących galerii światowych, takich jak Tate Modern w Londynie czy MuseumsQuartier w Wiedniu.
Rekonstrukcja kompleksu SNG sprawi, że cały ten obszar stanie się drożny i dostępny z kilku stron. Po zakończeniu projektu wejście do galerii będzie możliwe bezpośrednio z Hviezdoslavovho námestie przez hotel Carlton. Ponadto SNG planuje połączyć przez swoje tereny Štúrovo námestie z ulicą Lodná. W swoim akcie założycielskim Słowacka Galeria Narodowa (SNG) została określona jako najważniejsza i centralna instytucja wystawiennicza Słowacji – a po przebudowie w pełni zasłuży na to miano.