Kolekcja Galerii Nedbalka obejmuje również dzieła wielu wybitnych artystów współczesnych, tworzących od drugiej połowy XX wieku aż po dzień dzisiejszy. Okres ten przyniósł wielość nurtów artystycznych i położył nacisk na indywidualny akt twórczy. Różnorodne podejścia do malarstwa i rzeźby zyskały status prawomocnych i unikalnych, mimo niesprzyjających im ówczesnych realiów (socrealizmu). Prezentowani artyści mieli jednak odwagę podążać własną drogą i pozostać wiernymi swoim przekonaniom. Niektórzy pozostają przy bardziej tradycyjnych technikach, inni nieustannie eksperymentują i poszukują nowych form wyrazu.

Prezentowani artyści: Július Jakoby, Ernest Zmeták, Endre Nemes, Viera Kraicová, Stanislav Filko, Rudolf Fila, Milan Dobeš, Ester Šimerová-Martinčeková, Ladislav Guderna, Viera Žilinčanová, Michal Jakabčic, Ján Ilavský, Alexander Mlynárčik, Peter Matejka, Jozef Jankovič, Zora Palová, Juraj Rusňák, Rudolf Uher, Július Koller, Marián Čunderlík, Agnesa Sigetová.

Wystawa ta, obejmująca dzieła o charakterze stałym i zmiennym, ma być publiczną przestrzenią do dyskusji na aktualne tematy kulturalne.

Wystawa sztuki od końca lat 50. XX wieku przybliży Państwu dzieła artystów i artystek oraz kolektywów ze zbiorów SNG, obejmujące ponad 70 lat różnorodnych tendencji artystycznych, które rozwinęły się po okresie modernizmu i po drugiej wojnie światowej.

Zobaczą Państwo wybór dzieł w różnych mediach i gatunkach artystycznych oraz zaczną dostrzegać ich wzajemne powiązania, osadzenie autorskie i konteksty. Jednocześnie będą mieli Państwo okazję zastanowić się nad pojęciem teraźniejszości i tym, co ono dla nas oznacza.

Wyrażenie „muzeum sztuki współczesnej” można postrzegać jako oksymoron ze względu na przeciwstawne znaczenia słów „muzeum” i „sztuka współczesna”. Tradycyjnie muzea postrzegane są jako miejsca, w których znajdują się artefakty z przeszłości, prezentujące historię i kulturę minionych epok. Z drugiej strony sztuka współczesna odnosi się do sztuki naszych czasów, która jest innowacyjna, eksperymentalna i często niekonwencjonalna. Połączenie tych pojęć jest tak samo sprzeczne, jak i polityczne w słowackich realiach, ponieważ podobna instytucja wciąż nie istnieje na Słowacji.

Design, sztuka użytkowa i rzemiosło w przestrzeniach galeryjnych wciąż bywają zaskoczeniem, a nie codziennością. W Słowackiej Galerii Narodowej mają jednak swoje miejsce od ponad 60 lat. Przez długi czas stanowiły one element idei stworzenia słowackiego muzeum sztuki i przemysłu, a dziś są przede wszystkim subtelnym, lecz wymownym świadectwem żywych relacji między wzornictwem, sztuką a rzemiosłem.

Kuratorzy wybrali zarówno arcydzieła, jak i obiekty z najgłębszych półek magazynów, sięgnęli po prace nowatorskie, a także oddali głos artefaktom niewygodnym i kontrowersyjnym, aby wydobyć z ich zestawienia wizualną i merytoryczną iskrę. Zaprezentowane dzieła pozwolą Państwu odkryć nośniki informacji o wydarzeniach i twórcach reprezentowanych w kolekcji, o kunszcie projektowym i artystycznym, symbolice oraz miejscu pochodzenia w najróżniejszych kontekstach – jako część kultury wizualnej, realiów gospodarczych, doniosłych momentów historycznych czy codziennych zjawisk społecznych i politycznych. Dzięki bogatym materiałom cyfrowym ekspozycję można zgłębić jeszcze wnikliwiej.

​

Gabinety grafiki — nazwane poręcznie „świeckim” i „biblijnym” ze względu na dominującą tematykę rycin — zachowały się jako ścienna dekoracja wnętrz w dwóch salach na reprezentacyjnym piętrze Pałacu Mirbacha, powstała prawdopodobnie na zlecenie jednego z pierwszych właścicieli rezydencji. Skrywają 290 miedziorytów, akwafort i mezzotint z drugiej połowy XVII i XVIII wieku, wtórnie podkolorowanych przez nieznanych twórców.

Gabinet świecki mieści 84 karty graficzne proweniencji francuskiej, włoskiej i angielskiej, wyeksponowane w osobnych polach w czterorzędowym układzie dekoracyjnym. Zbiór ten obejmuje motywy pastoralne, alegoryczne, historyczne, mitologiczne, rodzajowe oraz dwa przedstawienia biblijne.

Najliczniejsza grupa prac powstała na podstawie obrazów flamandzkiego mistrza Petera Paula Rubensa. Wśród innych interesujących grafik znajdują się rytowane interpretacje dzieł François Bouchera, Charles’a Josepha Dominique’a Eisena, Jean-Baptiste’a Le Prince’a, Pierre’a Mignarda, Louisa de Boullogne’a, Pietro da Cortony, Angeliki Kauffman i innych.

W gabinecie biblijnym znajduje się 206 kart graficznych różnych formatów, poświęconych wyłącznie tematyce sakralnej. Wyraziste dzieła pochodzenia włoskiego w większych formatach umieszczono pośrodku trzech ścian, natomiast mniejsze ryciny twórców holenderskich, niemieckich, francuskich i włoskich odnaleźć można po bokach oraz na ścianie wschodniej. Najobszerniejsza seria grafik wyszła spod rąk holenderskich artystów Caspara i Jana Luykenów, a także Francesca Antonia Meloniego.

Warte uwagi są także ryciny wykonane według wzorów Jacopa Amigoniego, Giuseppe Zocchiego, Giovanniego Battisty Pittoniego, Pietro Longhiego, Francesco Guardiego i innych. Wiele prac — na przykład opartych na pierwowzorach Franza Sigrista st., Gottfrieda Bernharda Göza oraz akwaforcistów Jakoba Gottlieba Thelotta i prawdopodobnie Georga Philippa II Rugendasa — ukazało się nakładem niemieckiego wydawnictwa Johanna Georga Hertela.

Więcej informacji można znaleźć tutaj

Wieża Koronna na Zamku Bratysławskim ma ogromne znaczenie historyczne. Zbudowana w XIII wieku, uznawana jest za najstarszą zachowaną konstrukcję w obrębie zamku. W XV wieku została włączona do pałacu zamkowego jako jego południowo-zachodni narożnik. Nazwano ją na cześć węgierskich klejnotów koronnych, które były w niej przechowywane (z przerwami) w latach 1552–1783. Obecnie Wieża Koronna pełni różnorodne funkcje. Mieści się w niej kameralna ekspozycja prezentująca korony królów węgierskich, medale koronacyjne oraz dzieła sztuki ukazujące koronacje odbywające się w Bratysławie.

Ponadto po rekonstrukcji najwyższe piętro wieży udostępniono zwiedzającym jako taras widokowy. Można stamtąd podziwiać panoramę Bratysławy, a przy dobrej widoczności dostrzec aż trzy kraje: Słowację, Austrię i Węgry.

Więcej informacji można znaleźć tutaj